0022.jpg
Je bent hier: Home
PDF Afdrukken E-mail
woensdag, 12 mei 2010 17:49

4 mei 2010; Dodenherdenking op de Dam.

Onderstaand stukje is geschreven door Kelly Vergoossen van de Sherpa's. Zij is samen met andere scouts aanwezig geweest bij de dodenherdenking op 4 mei, en heeft hier het volgende stukje over geschreven:

Begin januari kreeg ik een mailtje van scouting Nederland. Of ik mee wilde doen met de Dodenherdenking op de Dam in Amsterdam.
Natuurlijk wilde ik dat! Het zou een ‘once in a lifetime experience’ worden.

In maart kreeg ik de mail dat ik definitief mee mocht naar de Dam.
Ik was heel erg blij dat ik uitgekozen was!
Maar voordat het zover was had ik eerst nog een voorbereidingsweekend op de kazerne in Budel.

Voorbereidingsweekend.
Op 9, 10 en 11 april was het zover. Het voorbereidingweekend.
Eenmaal aangekomen op de kazerne in Budel moest ik me melden in de eetzaal.
Hier werden we in groepjes verdeeld. Ik zat in de groep van de ‘oude’ meiden. Hierna gingen we spellen doen om elkaar beter te leren kennen.

Op zaterdag 10 april moesten we vroeg op. Het zou een drukke en indrukwekkende dag worden.
Eerst gingen we naar een Duitse militaire begraafplaats in Ysselstein.
Hier liggen 32.000 Duitsers die zijn omgekomen in de 2e W.O in Midden-Limburg. Ik vond het heel erg indrukwekkend. Je hoort alleen de vogels fluiten, en je ziet overal witte kruizen staan.
Na Ysselstein gingen we met de bus naar Overloon.
In Overloon ligt het oorlogsmuseum.
Na eens rondgekeken te hebben, gingen we met z’n allen naar een grote zaal. Hier waren 2 veteranen. 1 Veteraan was soldaat geweest in de 2e W.O. En 1 veteraan heeft 2 jaar geleden dienst gedaan als piloot in Uruzgan.
Zij vertelde over ‘hun’ oorlog, en welke consequenties dat allemaal met zich meebrengt.
’s Avonds hebben we op de kazerne discussies gevoerd over vrijheid. Wat betekend het voor mijzelf? Heeft iedereen op de wereld evenveel vrijheid? enzovoort.

Zondag 11 april was het alweer bijna voorbij.
Op deze dag hebben we een film gekeken van 4 mei 2000. We zagen hoe z’n dag verliep. En we kregen uitleg hoe we eruit moesten zien.
Na de film gingen we spellen doen die te maken hadden met vrijheid.
Helaas was hierna het weekend alweer afgelopen.

Oefendag.
Op 24 april kwamen we weer bij elkaar op de kazerne in Budel.
Vandaag kregen we onze taken te horen, en gingen we deze taken ook oefenen.
Toen was het moment daar..
‘Kelly Vergoossen’ jij mag een krans dragen!
YES! Hier was ik super, super, super blij mee!
Ik had gewoon een hele belangrijke taak op 4 mei!
 Nadat de taken waren verdeeld gingen we buiten oefenen.
We leerden eerst om te marcheren. Daarna om even ver uit elkaar te lopen. En toen kwam het echte werk, de krans dragen.
We hadden op de kazerne een oefenkrans. Hiermee hebben we een paar keer geoefend door ermee te lopen, het goed vast te houden, het juist aan te geven en door gelijk weg te lopen.
Ik was helemaal klaar voor 4 mei!

4 mei, Dodenherdenking.
Dinsdag 4 mei 2010.
Het is zover! Vandaag is DE dag. Dodenherdenking 2010.
In alle vroegte maak ik me klaar voor deze bijzondere dag.
In Nederweert stond de bus al op me te wachten. Vanuit hier reden we door naar Amsterdam.

Eenmaal aangekomen in Amsterdam, gingen we naar de kazerne van de marine.
Hier werden we gecontroleerd of alles er netjes uitzag en ook klopte.
Ook kregen we het draaiboek te zien. Dit ging echt van seconde op seconde. Maar we kregen ook duidelijke instructies wat we moesten doen bij calamiteiten en ordeverstoringen.

Rond half 2 reden we vanuit de kazerne onder begeleiding van de marechaussee naar de Dam toe.
Hier gingen we oefenen, oefenen en nog eens oefenen.
Vanuit de Nieuwe Kerk lopen naar de Dam, op de Dam oefenen, met de veteranen oefenen, en met de ceremoniemeester oefenen.
Alles moest zo perfect mogelijk gaan!

6 Uur, het moment was daar. Ik, en de andere kransdragers gingen naar de Nieuwe Kerk. Hier lagen onze kransen die we na de kerkdienst de Dam op moesten dragen.
Na de dienst kwam het officiële gedeelte.
De dienst was afgelopen en ik liep met de krans naar de Dam toe.
Achter het monument legden we de kransen neer. We keken hier via de tv wat er aan de andere kant gebeurde.
Langzaam maar zeker kwamen de 2 minuten stilte eraan.
Iedereen stond stijf van de zenuwen. Ik stond klaar om naar mijn krans te gaan toen ik gegil hoorde. Iedereen rende opeens weg, maar wij moesten bij elkaar blijven en rustig worden.
Toen de ceremonie hervat werd, kwam ‘mijn’ moment steeds dichterbij.
Ik pakte de krans samen met een andere jongen, Coen.
‘…in de Tweede Wereldoorlog’. Dat was ons teken! Wij moesten de krans de Dam opdragen.
Wat een geweldige ervaring was dat. Overal zie je mensen staan. Ze kijken je aan. Ook de Koningin (en haar gevolg) keken mij aan. Ze knipoogde zelfs!

Nadat we de krans hadden afgegeven aan de veteranen, en we terug liepen naar het vak, stond ik helemaal te trillen.
Ik had het gedaan! Ik heb daar gestaan. Voor het oog van heel kijkend Nederland heb ik die krans gelegd.


Het voorbereidingsweekend, de oefendag, maar vooral 4 mei. Het was allemaal heel erg indrukwekkend.
Deze ervaring zal ik nooit meer vergeten! Wat was het geweldig!

Klik op de foto om de foto's te bekijken.

 

     

(c) Copyright Scouting Maria Goretti 2018